Ads

Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013

Αφήνει τις ακαθαρσίες της παντού στο σπίτι




Δυο σκυλιά στο ίδιο σπίτι. Ένα αρσενικό 15 χρονών και ένα θηλυκό μίνι πίντσερ 1,5 ετών. Ο μεγάλος έχει προνομιακή μεταχείριση, ενώ η μικρή λερώνει παντού το σπίτι. Πώς εξηγείται η ακράτεια της μικρής και πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί.



Πρόβλημα: Έχω ένα ημίαιμο, κοριτσάκι, μίνι pinscher (μάμα καθαρόαιμη pinscher, μπαμπάς pinscher - jack russel terrier), 1,5 περίπου ετών και 3 κιλών, η οποία εκτός από ζωηρή, έξυπνη και ζαβολιάρα, έχει ένα ελάττωμα, που δεν κατάφερα να διορθώσω και ίσως ευθύνομαι κι εγώ γι' αυτό. Δεν έχει μάθει να συγκρατείται καθόλου και αφήνει τις ακαθαρσίες της όπου τη βολέψει (τα μάρμαρα στο σαλόνι άλλαξαν χρώμα...) Ακόμη και στο κένελ/κρεβάτι της, που την έχω περιορισμένη και κλεισμένη για να κοιμηθεί, λερώνει. 

Θα κλαψουρίσει, κάποιες φορές, προειδοποιώντας με, υποθέτω, αλλά αν δεν προλάβω να σηκωθώ από το κρεβάτι, ή αν δεν την ακούσω, θα τα κάνει εκεί μέσα, αφού έχω χρησιμοποιήσει πάνες σε συνδυασμό με κουβερτούλες και μαξιλάρια... Το κένελ το έχει μάθει από μωρό ως το κρεβάτι της και δεν το βλέπει σαν τιμωρία. Θα ήθελα να μην χρησιμοποιώ ούτε κι αυτό, αλλά να κοιμάται μαζί μου και με το westie που έχω (αρσενικό 15 χρονών), όμως είναι αδύνατον να την εμπιστευθώ. "Καταφέρνει" πάντα να με απογοητεύει. Θα μπορούσατε να με συμβουλεύσετε; Σας ευχαριστώ!


Απάντηση: Θα πρέπει να σας πω από την αρχή ότι είναι πιθανόν να υπάρχουν λόγοι υγείας που προκαλούν το ακατάσχετο λέρωμα. Η πρώτη μου συμβουλή είναι να ζητήσετε τη γνώμη του κτηνίατρού σας πριν κάνετε οτιδήποτε άλλο.


Το να λερώνει παντού και ανά πάσα στιγμή ακόμη και το κλουβάκι της είναι συνήθως χαρακτηριστικά ευαίσθητου σκύλου που διακατέχεται από άγχος ή φοβία. Το λέρωμα είναι ένας τρόπος είτε να αποσπάσει την προσοχή σας, είτε να ανακουφιστεί ψυχικά, είτε να αισθανθεί πιο κοντά σας, είτε… είτε… Επομένως υποψιάζομαι ότι υπάρχουν ψυχολογικοί κυρίως λόγοι πίσω από τη συμπεριφορά της μικρής.


Χωρίς να έχω προσωπική εμπειρία και χωρίς να παρακολουθήσω τον τρόπο ζωής και συμπεριφοράς σας στο σπίτι, δυστυχώς δεν μπορώ να γίνω περισσότερο συγκεκριμένος. Μπορώ όμως να κάνω κάποιες εισηγήσεις, μάλλον γενικές, που καλό μπορούν να κάνουν, κακό όμως όχι.


Η πρώτη γενεσιουργός αιτία που μου έρχεται στο μυαλό είναι η διαφορετική μεταχείριση ή, καλύτερα, η πλεονεκτική μεταχείριση που έχει το μεγαλύτερο σκυλί. Στα μάτια της μικρής υπάρχει μια αδικία: εκείνη στο κλουβάκι και ο μεγάλος αδελφός στο δικό σας κρεβάτι. Μεγαλύτερη αναβάθμιση της θέσης του μεγάλου δεν μπορεί να υπάρξει. Η δεύτερή μου συμβουλή είναι να κάνετε τα αδύνατα δυνατά ώστε να έχουν και οι δυο ισότιμη μεταχείριση.


Αν ποτέ εκδηλώνετε την απογοήτευσή σας για την ακράτεια της μικρής με φωνές, προσπαθήστε να το αποφύγετε. Το μόνο που επιτυγχάνετε με τις φωνές είναι να την αγχώνετε περισσότερο και να χειροτερεύετε την κατάσταση. Επίσης, αν πριν πάτε για ύπνο αισθάνεστε κάποια ενοχή που την αφήνετε μόνη και γίνεστε πιο τρυφερή μαζί της, και αυτό κάνει κακό και καλά κάνετε να το σταματήσετε. Το άγχος και ο φόβος της μεγαλώνουν όταν η στιγμή του χωρισμού παίρνει ένα συναισθηματικά φορτισμένο χαρακτήρα. Η τρίτη μου συμβουλή είναι να διατηρείτε πάντα την ψυχραιμία σας και το βράδυ να της λέτε ένα απλό καληνύχτα χωρίς διαχύσεις αγάπης.


Αν με το κλαψούρισμα κατορθώνει να σας σηκώσει από το κρεβάτι, θα συνεχίσει να το κάνω γιατί έτσι γίνεται το κέντρο του ενδιαφέροντος. Επομένως, τέταρτη συμβουλή, όσο και να κλαψουρίζει, εσείς την αγνοείτε. Έχετε και εσείς δικαίωμα να κοιμηθείτε και χωρίς να σας ενοχλεί οποιοσδήποτε.


Η πέμπτη συμβουλή μου είναι ότι θα πρέπει να την εκπαιδεύσετε από την αρχή να είναι καθαρή.
Καθαρίζετε καλά όλα τα σημεία τα οποία έχει λερώσει, την βγάζετε τακτικά έξω και την ανταμείβετε κάθε φορά που λερώνει έξω. Στο σπίτι την παρακολουθείτε στενά, και μόλις δείτε ότι δείχνει σημεία ότι πάει να τα κάνει, την βγάζετε αμέσως έξω. 


Επανέρχομαι όμως σε αυτά που είπα στην αρχή και που έχουν πρωταρχική σημασία. Πρέπει να βρείτε τρόπο ώστε το σκυλάκι σας να αισθάνεται ήρεμο και ασφαλισμένο. Αυτό για να γίνει θα πρέπει πρώτα να σταματήσουν οι διακρίσεις στο σπίτι, όσο δικαιολογημένες και αν είναι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου